![]() |
![]() |
|
| از من برای من |
|
وای که چه واژه عجیبیست سلام به جا شیرین و به جا تلخ است. گاهی آغاز می کند و گاهی پایان یک آغاز گذشته است ومن : واژه ای ویرانگر و شاید...
وتو: واژه ایست کمی مبهم که همیشه از ابهامش فرار کرده ام. وما: هزار واژه شیرین و تلخ و مبهم است. همیشه گفتیم که ما... ولی در قامت ما بودن نبوده ایم.
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و سوم دی 1384ساعت 14:5 توسط احسان ابهری |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
این وبلاگ هیچ توضیحی ندارد!!!
|
| پیوندهای روزانه |
|
الیا...دختری که سایه هم ندارد کوچه پس کوجههای دل هوپا پینوکیو مدایح بی صله آبکی ترین نقدهای هنری دنیا صحنه آفتاب آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
فروردین 1386 فروردین 1385 دی 1384 آذر 1384 |
| پیوندها |
|
کابوس |
|
RSS
|